Vanochtend om zeven uur uit Satara vertrokken, met pijn in ons hart om deze byzondere wildernis te verlaten. Al die dieren die moeten overleven, de zorg die ze hebben voor hun jongen. BV. de buffels houden hun jongen binnen de groep zodat je ze bijna niet kan zien helemaal afgeschermd van de boze wereld buiten de groep, de hyena die zijn kinderen in het hol verstopt en er alleen uit mogen als moeder dat wil, een klein vogeltje wat een grote arend weg jaagd als deze te dicht bij het nestje komt.
De olifant die liefdevol de kleintjes helpt als ze een heuvel af/op gaan.
Een enkele foto van twee hyena jongen die de plasjes van de straat likken na een fikse regenbui, een klein olifantje voor wie de heuvel te groot was werd geholpen door zijn zusje.
Via de Paul Kruger gate verlieten we deze plaats met dank aan Paul Kruger die er voor gezorgd heeft dat dit park beschermd gebied zou worden voor de dieren. En ondanks het toenemende toerisme breidt het Kruger zich uit met steeds weer nieuwe gebieden.
De route naar Dulstroom ging niet eenvoudig, we passeerden de Long Tom Pass en deze lag geheel in de mist bijna 50 km in de wolken gereden, toen ging het hevig regenen en bij aankomst had het highlanderhotel hotel zijn suite weggegeven die wij besproken hadden. We kregen een hobbit cottage met drie slaapkamers en suite badkamers en een reuze zit/eetkamer, om het hele huis stond een muur zodat er geen uitzicht was, dus dat hebben we geweigerd en gevraagd om de suite die we besteld hadden. Alles was vol geboekt, nu is dat hun probleem dus zorg maar voor iets anders. We kregen een andere kamer in het Critchley Hackle hotel en zijn niet ontevreden met deze deal. Gezellig een open haard en een drankje zitten we toch nog op rozen. Dulstroom staat bekent om zijn florellen vijvers.
